تک زنگ آشنایی

با سلام خدمت دوستان گل و یاران نازنین

امروز نميدونم چرا ياد يكي دوتا از دوستان افتادم و كمي دلبندشان شدم، دوستان اگر دقت بفرمايند تقريبا خيلي وقته نه خبري از خانم  مهندس كوكبي هست نه خانم  مهندس نادري البته خانم دكتر هم نيستند كه با خبري كه خانم مهندس نماينده دادند كمي خيالمون راحت شد اما اين دو دوست عزيز كلا هيچ خبري ازشون نيست، از دوستان هم سراغشان را  كه گرفتم آنها هم اطلاع دقيقي نداشتند... خصوصا به دليل فعاليت گذشتشون و رفت و آمدشون به وبلاگ... در هر صورت براشون آرزوي موفقيت و سربلندي را از خداي متعال خواستارم و اميدوارم هر كجا كه باشن سرزنده و پويا به زندگي پر مهرشون ادامه بدهند و اگر هم سر ميزنن حداقل يه نظري بدهند و ما رو از نگراني در بيارن.

و اما امروز:

امروز براتون یه چندتایی عکس هنري از طبيعت اردوی شمال به ارمغان آوردم که البته از روی نگاتیوهایی که داشتم اسکن کردم و قبلا این عکسها رو خودم هم ندیده بودم دلیلش هم این هست که قبلنها که کامپیوتر و نرم افزار و اینجور چیزها به اين وسعت نبود و وقتي مثلا عكسي كه گرفته ميشد با كمبود نور يا مشکل كنتراست مواجه ميشد رو ديگه چاپ نميكردم، براي همين اين عكسها رو براي اولين بار به بركت پيشرفت علم و دانش اصلاح كردم و به رؤيت ديدگان نازنينتان خواهم رساند.

عكس اول:

اين نماي يك آبشاري هست كه دقيقا نميدونم اسم منطقه اش چيه؟ اما خاطره اي كه از اين محل دارم اين هست كه در اينجا من و آقاي خاني به همراهي دكتر امتحاني گم شديم و زماني به اينجا رسيديم كه دوستان در حال برگشتن بودند.

عكس دوم:

عكس سوم:

(بدون شرح)

عكس چهارم:

(بدون شرح)

عكس پنجم:

اين عكس اتوبوسي هست كه باهاش به گردش علمي شمال رفتيم، شايد عكس جالب و مهمي نباشد اما حداقل يادآور خاطرات گذشته هست.

ضمنا يه مشت نگاتيو توي خرت و پرتام پيدا كردم كه بعضي عكسهاي دست اول و زيبايي داره، فقط صبر كنين تا كمي اصلاحشون كنم و ان شاء الله كم كم ميزارم توي وبلاگ... ضمنا از امروز عكسهايي رو كه توي وبلاگ ميزارم رو تا حداكثر كه راه داره حجمشون رو ميارم پايين پس قاعدتا كيفيت و وضوح هم پايين مياد اما خوبيش اين هست كه دوستاني كه با ديال آپ ميان ديگه مشكل ديدن عكسها رو نخواهند داشت...

يه فكر توپ از خودم:

بابت فرستادن عكس به دوستان يه فكر توپي به سرم زده و اون هم اين هست كه من عكسها رو با كيفيت بالا دسته بندي ميكنم و بعد با آپلود كردن فايل فشرده آنها در يكي از سايتها، لينك دانلود اون رو بصورت نظر خصوصي وارد وبلاگ ميكنم بعد دوستان با كپي كردن آن فايل در پنجره اي جديد مي تونن به صفحه دانلود مراجعه كنن و اون رو دانلود كنن، اينجوري هم خدايي نكرده يكي شاكي نميشه چرا براي من نفرستاديد و از همه مهمتر در ديدگاه عامه نخواهد بود و بنده هم نبايد براي پيدا كردن ايميل دوستان چندين ساعت خودم رو در فضاي ايميل گيج كنم، هر چند فعلا دو روزي هست نه به ايميل دسترسي داريم نه به جيميل... نظرتون چيه؟!! خوبه؟