
سلام آقای نواییان احوال شما؟ از وقتی برخی از اختیارات مدیریتی رو تفویض کردید دیگه حتی به عنوان مدیر وبلاگ هم یه سری به وبلاگی که خودتون ساختید نمی زنید....
سلام آقای حسینی باز هم خدا را شکر که توی مناسبت ها با تغییر لوگو و سر برگ و ... ردی از حضورتون رو می بینیم... این روزها وبلاگ به نوشته ها و خاطرات و عکس هایی که می ذاشتید بیشتر نیاز داره.. خیلی جو سوت و کور شده...
سلام خانم فخاری شما حضور خیلی خوبی توی وب دارید این روزها کجایید؟ چه خبر؟ اونهایی که بیشتر فعال بودند غیبتشون هم بیشتر به چشم میاد و آدمو دلتنگ می کنه.. مثل گذشته با وب باشید!
سلام خانم دکتر دعوت به ملاقات انگار خیلی خوب استقبال نشد.. حتما گرفتاری روزگار زیاد شده.. انشا الله هر جا هستید خوب و سالم باشید اما با همه کمی وقت باز هم مطلب و نظرهاتون دل دوستان رو شاد می کنه..
سلام خانم محمدی اول بگید دوقلوها چطورن؟ چند ساله شدن؟ بعد هم یه کم دست به تایپ بشین و چند تا پست و مطلب و نظر بذارید هم خدا را خوش میاد هم بندگان خدا ... منتظریم...
سلام آقای نظری حالا دیگ موقعش شده که یه عکس از شازده کوچولوتون بذارید. دیگه فهمیدیم که خیلی سرتون شلوغه و وقت ندارید حد اقل از طریق آقای ساکت چند تا پیام برا بچه های وب بفرستید...
سلام خانم احمدیان شعرهایی که توی وبلاگ می ذاشتید همشون قشنگ و خاص بودند باز هم سر بزنید و فضای وب رو ادبی کنید..
سلام آقای ساکت حضور و غیاب شما معمولا روند ثابتی داره و معمولا با رمز و راز و قصه و خاطره و خبره... موفقیتتون همه را خوشحال میکنه ... بیشتر بنویسید مخصوصا از شعرهای خودتون... و البته از آقای نظری...
سلام خانم زارعیان کجایید کم پیدا؟ از درس و دوستان چه خبر؟ نوشته شده توسط فاطمه زارعیان رو دوباره مهمون وبلاگ کنید..
سلام خانم چراغی می دونم که به وب سر می زنید ما از شما به نوشتن چند تا نظر هم راضی هستیم دریغ نکنید..
سلام آقای خانی هرچند این قدر دور شدید که سلام خیلی سختیه برای من..
سلام خانم وطن خواه نگید نگفتم... شمارتونو از طریق خانم محمدی بهم بدید ... راستی کجایید ؟ اینترنت ندارید که دارید... ذوق ندارید که دارید.. بچه ها رو دوست ندارید که دارید پس کجایید؟
سلام آقای حاتمی، خانم حیدری، خانم موحدی نژاد، خانم آقایی، خانم صادقی، خانم پوراصغر،خانم کوکبی، خانم دهقانی، خانم نادری، خانم حاضری، خانم دهستانی، خانم خواجوی، خانم حسینی و خانم مشایخی خوشحالیم که اسم دوستان را هر بار که وارد وب می شیم می بینیم.... سالم باشند و دلخوش!
سلام آقای رهی شما دیرتر از بقیه همراه وب شدید اما تا حالا همراه وفادار و ثابت قدمی بودید.. ادامه بدید....
و سلام خانم صالحی... هیچکس مثل تو صمیمی و ساده نبود...
هیچکس مثل تو جو وبلاگ را دوستانه و با صفا نمی کرد...
هیچکس مثل تو با حضورش شادی به ارمغان نمی آورد..
با اینکه از بین ما رفتی اما هنوز هم هیچکس مثل تو
در فضای وبلاگمون حاضر نیست...
تو تنها عضوی هستی که همیشه هست
یادش
نامش
و انرژی مثبتش...
دوستتون دارم و برای همه آرزوی سعادت و عاقبت خیری ..