تک زنگ آشنایی

گفته ی بزرگان

نیمی از مردم جهان، افرادی هستند که چیزهایی برای گفتن دارند ولی قادر به بیان آن نیستند

ونیم دیگرافرادی هستند که چیزی برای گفتن ندارند ،اما همیشه در حال حرف زدن هستند

(رابرت لی فراست Robert Frost)

هـمـیـشـه حـرفـی بـزن، کـه بـتـوانی آنـرا بـنـویـسی

چـیـزی را بـنـویـس، کـه بـتـوانـی آنـرا امـضـاء کـنـی

وچـیـزی را امـضـاء کـن کـه بـتـوانی پـایـش بـایـسـتی

" نـاپـلـئـون بـنـاپـارتـــــــ "...

اگر یکـــ سال ثمر از کاری را خواستی گندم بکار، اگر دو سال خواستی درختـــ بکار

اما اگر صد سال ثمر خواستی به مردم یاد بده

" كـنـفـوسیـوس -- Confucius "

تنها کاری را تا فردا کنار بگذار،

که حاضری بمیری بدون اینکه انجامش داده باشی

(پابلو روئیس پیکاسو-- Pablo Ruiz Picasso) ...

اگر مي خواهی پس از مرگ فراموش نشوی ،

يا چيزی بنويس كه قابل خواندن باشد، يا كاری بكن كه قابل نوشتن باشد .

" بنجامين فرانكلين "

انسان موجود عجيبی استـــــ

اگر به او بگـوييد در آسمـان، يـكصد ميـليارد و نهصد و نود و نه ستاره وجود دارد

بي چون و چرا مي پـذيرد، اما اگر در پاركی بـبيند روی نيـمكـتي نوشته اند رنگی نشـويد

بي درنگــــ انگشتــــ خود را روی نیمکتــــ می کـشد تا مـطمئـن شـود

نیچه

مهم نیستــــ اگر انـسـان بـرای کـسی که دوسـتـش دارد غـرورش را از دستـــــ بـدهـد ؛

امـا فـاجـعـه اسـتــــــ اگر بـه خـاطـر حـفـظ غـرور ، کـسی را که دوسـتـــــ دارد از دستـــــ بـدهـد .

ویـلـیـام شکـسـپـیـر

هـر حـقـیـقــتی از سـه مـرحـلـه می گـذرد:

ابـتـدا، بـه مـسـخره گـرفـتـه مـیـشود

بـعـد بـه شـدتـــــ بـا آن مـخالـفـتـــــ مـیـشـود

و در آخـر، بـه عـنـوان امـری بـدـیهـی پـذـیـرفـتـه میـشـود.

" آرتورشوپنهاور

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۹۱ ساعت 12:59 توسط رفعت زارع بیدکی |

مادر

سلام دوستان

میدونم تو جمع ما اینجور مادری پیدا نمیشه ولی محض مزاح این را بخوانید. جالبه.

مادر قدیم

گویند مرا چو زاد مادر		پستان به دهان گرفتن آموخت
شبها بر گاهواره ی من		بیدار نشست و خفتن آموخت
دستم بگرفت و پا به پا برد		تا شیوه ی راه رفتن آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانم		الفاظ نهاد و گفتن اموخت
لبخند نهاد بر لب من		بر غنچه ی گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستی اوست		تا هستم و هست دارمش دوست
(ایرج میرزا)


مادر جدید

گویند مرا چو زاد مادر		روی کاناپه لمیدن آموخت
شبها بر ماهواره تا صبح		بنشست و کلیپ دیدن آموخت
بر چهره سبوس و ماست مالید		تا شیوه ی خوشگلیدن آموخت
بنمود تتو دو ابروی خویش		تا رسم کمان کشیدن آموخت
هر ماه برفت نزد جراح		آیین چروک چیدن آموخت
دستم بگرفت و برد بازار		همواره طلا خریدن آموخت
با قوم خودش همیشه پیوند		از قوم پدر بریدن آموخت
آسوده نشست و با اس ام اس		جکهای خفن چتیدن آموخت
چون سوخت غذای ما شب و روز		از پیک مدد رسیدن آموخت
پای تلفن دو ساعت و نیم		گل گفتن و گل شنیدن آموخت
بابام چو آمد از سر کار		بیماری و قد خمیدن آموخت

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۹۱ ساعت 12:50 توسط رفعت زارع بیدکی |

..

یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد؟

دوستی کی آخر آمد ؟ دوستداران را چه شد؟


آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست		خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد
کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی		حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد
لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست		تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد
شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار		مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد
گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند		کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست		عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
زهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت		کس ندارد ذوق مستی میگساران را چه شد
حافظ اسرار الهی کس نمی‌داندخموش		از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد