تک زنگ آشنایی

تصوير شاعرانه ي در خود گريستن                           راز بلند سوختن عارفانه اي ...

حضرت زهرا دلش از ياس بود                                         قطره هاي اشكش از الماس بود

داغ عطر ياس زهرا زير ماه                                             مي چکانيد اشک حيدر را به چاه ...

گريه آري، گريه چون ابر چمن                                         بر کبود ياس و سرخ نسترن ...

اين دل ياس است و روح ياسمين                                   اين امانت را امين باش اي زمين

نيمه شب دزدانه بايد زير خاک                                       ريخت بر روي گل خورشيد، خاک

مدفن اين ناله غير از چاه نيست                                     جز تو کس از قبر او آگاه نيست