من آمدم، پس هنوز زنده ام
با سلام و عرض شرمندگی خدمت تمامی دوستان، برادران و خواهران عزیز تر از جانم
و با تشکر از تمامی عزیزانی که پیگیر احوالاتم بودند بخصوص نازنینانی که با صدای گرمشان آرامش را به کامم ریختند و مهربانانی که با پیامهای سرشار از مهرشان امید را در وجودم زنده نگاه داشتند و بزرگوارانی که با دعای خیرشان شفا را از خداوند مهربان خواستار شدند تا بتوانم اکنون در مقابل دیدگان مهربانتان این سیاهه را بنویسم...
امیدوارم همه‌‌ی شما عزیزان و سرورانم در هر کجایی که باشید سالم و شادمان در کنار خانواده‌های گرمتان به سر ببرید و هرگز لذت زندگی در کامتان تلخ نگردد...
خوشحالم که باز توانستم به این مکان پر از محبت سری بزنم هر چند کسالتی جزئی مدتی بود که مرا از دیدار این وبلاگ و شما دوستان عزیزم محروم ساخت اما امیدوارم دیگر این غیبت تکرار نخواهد شد، انشاء‌الله
ضمناً از اینکه می بینم طالب عزیز هم به جمع ما پیوسته خوشحالم و به نوبه خودم به این بزرگوار خیرمقدم عرض می‌نمایم.
برادر همیشه کوچکتان
سیدعلاالدین حسینی
امیدوارم در همه حال شاد و سرزنده باشید ، حضورتان را در وبلاگ خودتان خیر مقدم عرض می کنم ، یاد و خاطره دوست درگذشته و عزیزمان زنده یاد مهندس صالحی را گرامی می داریم و شما دوستان را به همدلی بیشتر دعوت می کنیم.