با سلام خدمت برادر و دوست عزیزم جواد نوائیان عزیز
بسیار خوشحال شدم زمانی که پیغام زیبا و دلنشینتان به من رسید...
و از اینکه چنین وبلاگی ساخته اید خوشحال تر .
هر چند دغدغه های پیچ و خم زندگی. سالیان درازی ما را از آن خاطرات زیبا دور ساخت اما باز شهد دور هم بودن وسوسه ای است که همیشه در دل خواهد ماند.
امیدوارم در این راه همیشه موفق و موید باشید و مطمئن باشید که هر کاری از دستم بر آید انجام خواهم داد...

دوستتان دارم
کوچکترین عضو این خانواده حسینی

 

.... فکر نمی کردم بتونم یکی از اون بچه های قدیمی رو پیدا کنم ، اما بلاخره شد . مقدم آقای علاءالدین حسینی رو به این وبلاگ گرامی میداریم و منتظر بقیه دوستان هستیم .