کسی تعریف می کند و اصلا مهم نیست که او چه نامی دارد(نایتینگل!)

در سفری که به گینه نو داشتم مشاهده کردم که مرجان های

وسط دریا  آنجایی که آب آرام است عمدتا رنگ باخته و فاقد

حیات به نظر می آیند اما مرجان های نقاط  نا آرام دریا جایی که

جذر و مد آنها را به این طرف و آن طرف می برد درخشان و

شفاف هستند.

از راهنما علت را پرسیدم جواب داد:

 

مساله خیلی ساده است. مرجانهای محل های آرام در گیر هیچ

نوع مبارزه در زندگی نبوده اند در حالیکه مرجان هایی که در

 

معرض کشاکش دریا هستند رشد و جلای بهتری پیدا می کنند.

 

البته نویسنده کتاب مثال دیگری نیز در این باره بیان می کند:

 

لبه بیل!!!

جاییکه بیشترین فشار را در هنگام کار تحمل می کند نقره ایست

 در حالیکه در سایر قسمتها سیاه رنگ و بدون جلاست!

 

(نتیجه اخلاقی: بیل یا مرجان فرقی نمی کند باید مبارزه کرد!)