سلام..

می دونم همه ما آدمها مجموعه ای از خوبیها و بدیها هستیم...

می دونم اغلب ما نمی خواهیم کسی را ناراحت یا اذیت کنیم...

با این حال شاید بعضی از ما در خوب بودن بهتر باشه...

امروز عزیزیو رو  ناراحت کردم .... ناخواسته... مثل خیلی وقتهای دیگه....

چون کاملا مطمئنم که حتی به اندازه سر سوزنی هم قصد ناراحت کردنشو نداشتم...

خوب: حق با منه!!!

و چون می دونم از دیدگاه منطقی میتونه ناراحت شدن او هم دلیل خودشو داشته باشه..

خوب: حق با اونه!!!

حالا حق با کیه و نیست مگه چقدر مهمه!!؟؟

شاید این طور اتفاقات تو رابطه انسانها: کاملا طبیعیه!!!!

البته متقابل هم هست...

من هم یادم می آد که بارها همین طور ناغافل از او ناراحت شدم!!!!

ولی وقتی دلیلهاشو شنیدم: بهش حق دادم!!!

نمی دونم: اون چقدر به من حق می ده!!؟؟؟